Ununu Ele, Eleğini Asma- Öznur TUĞAL

Ununu Ele, Eleğini Asma

Ununu ele , eleğini asma,

Koy şimdi kenara.

Al ununu, yoğur hamurunu,

Sen değil misin o hamurdan baklavalar börekler açan,

Mantılar yapıp bir kaşığa kırk tane sığdıran,

Mis kokulu ekmekler yapıp sevdikleriyle paylaşan,

E hadi o zaman.

Hayatının hamurunu yoğuralım bu sefer,

Yeniden şekillendirelim,

Al eline eleğini,

Kini,  gururu, nefreti ele hayatından.

Eleştiriyi küçümsemeyi, küçümseyeni,

Sevgisizi, saygısızı ele hayatından.

Kırgınlıkları, küslükleri, inadı,

Tembelliği, üşengeçliği ele hayatından.

Tertemiz bir unun olsun,

Şimdi bol bol sevgi koy hamuruna,

Çünkü her iş sevgiyle yapılınca güzel.

Şefkat koy, huzur koy,

Daha çok kitap koy,

Daha çok bilgi,

Daha çok merak,

Seni sevenleri, sana değer verenleri koy.

Bunlarla mayala hamurunu.

Ve sabret,

Hamurunun nasıl büyüdüğünü seyret.

İşte en bereketli hamur senin elinde şimdi,

Ona dilediğince şekil ver.

Ununu Ele, Eleğini Asma

 Öznur TUĞAL

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir