close

Ben Naime. 39 yaşındayım ve özel bir sektörde halen çalışıyorum. 4 yıl önce boşandım ve 19 (kızım Dicle)/13 (Oğlum Fırat) yaşlarında iki çocuğu olan bir kadınım. Boşanma sırasında çok anlamasam da sonrasında o dönemde ergen olan kızımda bir takım sorunlar baş göstermeye başlamıştı. İnternet’i yanlış kullanma, sigaraya başlama, isyan, diyalog kurmama, hırçınlık gibi. Tabi ne yapacağını bilemeyen bir anne gibi değil, daha temkinli hemen psikolog yardımı için kapı kapı gezdim. Bu arada babası ile olan sorunlar büyüdü. Sonun da bir uzman buldum ve (bilirsiniz çok maliyetlidir) kıt kanaat sadece onun iyi olması için tedaviye başladım. O dönemde kızım lise sondaydı. Bir yıl sonrasında kızım düzelmiş ve artık benimle iletişime geçebilmişti. Aynı zamanda ev geçindirmek, oğlumla ilgilenmek ve diğer aile sorunlarıyla baş etmem gerekiyordu. Kendi iç dünyamdaki karmaşayı ertelemiştim hep.

Kızım üniversite sınavına girdi. Açıkçası ümidim yoktu. Artık bende yorulduğumu hissetmiştim. Ama (küçüklüğünden beri yönetmen olmak isteyen ancak hayallerini bırakmış o kız çocuğu üniversiteyi kazandı) haberi aldığımda havalara uçtum. Uzak üniversiteye gitmek istemediği için İstanbul’da özel bir üniversiteye kaydını yaptırdım. Bilirsiniz ki okutmak zor, ama ben kızım için yapacağım dedim. Bu arada anne-kız için birlikte yapabileceğimiz aynı zamanda yaparken para kazanmanın ne olduğunu öğrenebileceği, çalışırken gülüp sohbet edebileceğimiz, hayallerimizi ve yarattığımız karakterleri ifade edeceğimiz (ki biz kitap okumayı çok seviyoruz) en iyi şeyi yapmaya karar verdim. Gittim malzemelerimi aldım ve önüne koydum. Ne yapacağız demeye kalmadı çalışmaya başladık. Yaptıklarımızın resimlerini çekip siteye koyduğumuzda mutlu oluyordu. Yakın çevremden sipariş alıp kızıma götürüyorum ve annecim yapalım hemen deyip hafif müzik eşliğinde 3 kişilik aileyi çalışma masasında topluyorum. Oğlum paket işimizi yapıyor. Biraz sıkılıyor ama yine de destek.


Hikaye aslında biz kız çocuğunu batağa düşmek üzereyken kurtarmak için yazıldı ve bu çocuk benim kanımdan canımdandı. Her ne olursa olsun onun yanlış yapmasına izin vermeyecektim. O düşse diğer kolundan tutup kaldıracaktım. Sonra da maddi sorunlarımıza yardımcı olması için gayret ediyoruz. Okul masrafları tabii ki fazla. Ufak tefek gelen siparişler bize destek.
Şunu biliyoruz ki, hayal edersek ve istersek yapabiliriz. Bazen siparişleri hazırlarken ters fikirleri çarpıştırıyoruz. Bu da oldukça keyifli anlar bizim için. Daha fazla sipariş alıp motivasyonumuzu yüksek tutarak aile olmayı, birlikte olursak eğlenebileceğimizi ve bize bizden başka kimsenin desteğinin olmayacağını anlıyoruz diyebilirim.
Bizim hikayemiz özetle bu aslında. Acılar olsa da çok yüzeysel anlatmak istedim. Çünkü keyifli anlarımı yazmam daha da iyi hissettiriyor. Bu arada şunu da eklemeden geçemeyeceğim. Kitap ayracı yaparken, etrafımdaki insanlara kitap okumayı aşıladım. Bu da bana çok keyif veriyor.

İnstagram

Tags : El emeğiEvden çalışanKitap ayracı

Leave a Response